şəhərə yol var

Getməyə adamı olmayanda

son yarpağı düşür payızın.

Dəyişirsən fəsil-fəsil üzünü,

xəbərin yer dəyişdiyi kimi

cümlənin başına keçirsən.

Darıxmağın yerini yoxluq alır,

yoxluğun da adını dostluq.

Küləyindən günah zəncirləri hörən

şəhərə doğru əsib,

qocalmaqdısa insanın

Tanrıya gedən yolu?!

Yolumuza sınıq körpülər salırlar.

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma