Hekəyə içində yaşanan hekayələr.

Uşaq olanda küçələrin adlarını əzbərləyirdi.Ötən zaman küçələrin də adına təsir etmiş,yollara yeni asfalt döşəndikcə adlar da təzələnirdi.

İndilərdə küçədə saçında lent,ağ çorab geyinmiş məktəbli ilə rastlaşmaq ,aya uçmaq qədər xəyaldı .Qarşısına çıxan ilk məktəbliyə oxşayan hər hansı bir uşaqdan küçənin adını soruşdu.

-Salam,

-Salam.

-Bu hansı küçədir?

-Nə bilim,küçədi də…

-Bəs sənə maraqlı deyil,hər gün keçdiyin küçənin adı?
-Yox,işim-gücüm qurtarıb.Nə fərqi var ki,hansı küçədi..Küçədi də…

-Rəşid Behbudov küçəsi.Bəlkə nə vaxtsa lazım olar.Adın nədi?

-Toğrul.

Toğrulun üzündən utandığı hiss olunurdu.

-Çox sağ olun.Yəni əslində maraqlıdı da,sadəcə heç vaxt deyən olmayıb ,məndə soruşmamışam.Elə bilirdim yalnız filmlərdə kimsə əlində kağız adress soruşub dostunu ,qohumunu ,sevgilisini axtara bilər.

-Utanma Toğrul,utananın oğlu olmur.

Toğrul gülə-gülə yoluna davam etdi.Çünki sabah dərsdə uşaqları başına yığıb danışmağa maraqlı mövzü var idi.Özündən yaşca böyük qadınla dialoqa girmək 14 yaşlı məktəbli üçün inqilab etməyə bərabər bir hiss idi bu onun gözündəki parıltıdan acıq aşkar oxunurdu.

(ardı var)

Advertisements

Hekəyə içində yaşanan hekayələr.” üçün 4 cavab

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma