Nağıl.

Həyat hər kəs üçün eyni şeyi ifadə etmək məcburiyyətində hiss etmədi özünü. Kiminə gücü, kiminə boşluğu, kiminə sevgini  daddırdı.Onu dəyişəcək sehirli çubuğu tapan olmadı.

Nə göydən 3 alma düşdü,nə də yazdığımız nağıllar Möcüzə ilə bitdi.

Möcüzələr aləmində yaşamasam da, sehirli çubuğum olmasa da, hər səhər oyananda  pəncərəmdən otağıma düşən Günəşi görmək, istisini hiss etmək, üzümə doğru əsən küləyi ağciyərlərimə çəkmək,arada  Dənizi seyr etmək qədər gözəl hiss yoxdur.Bütün bunlar hər gün mənə yaşadığımı xatırladır …

Uşaqikən danışılan nağılların sonunda  necə olurdusa, göydən düşən almaların 3 də mənim olurdu…

(P.s.Bu günün bitməsinə 90 dəqiqə var…nağılın bir səhifəsidə bitir…)

Yaşamaq gözəldi pərdəni aralayıb pəncərədən baxa bildiyin müddətcə…Sadəcə yaşayaq…

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma